Welkom Canon EOS 2000D !

Vandaag heb ik me zelf eens verwend! Eindelijk! Ik heb weer een fototoestel! Was al enkele weken aan het zoeken en nadenken over welk merk etc. Want,eerlijk, technisch ken ik er niet veel van. Heb me laten helpen door het lezen van reviews online en een vriendin. Was ook aan het wachten tot de solden natuurlijk. Heb deze gehaald in Vanden Borre, in solden weliswaar met de 2 lenzen: EF-S 18-55 IS II & EF 75-300 III + TAS & SD !!

Fantastisch toch! Ik kan nu eindelijk terug zelf mijn foto’s maken en genieten van de fotografie. Ik kon niet snel genoeg thuis zijn om hem te gaan uit testen. De eerste test foto’s zijn nu vooral van mijn huis en mijn kat. Die denk ik al genoeg heeft van mij met die camera in de hand. Ik hou er echt van! En nieuwe dingetjes zijn altijd zo leuk!

Ik heb vroeger ook een camera gehad, een Sony, maar had geen goede lens zitten. Te weinig zoom, en te weinig geld om te investeren in deftige lenzen. Dus die is de deur uit gegaan en na 5 jaar heb ik er eindelijk terug 1! Ik heb altijd een passie gehad met foto’s maken. Ik geniet er echt van. Vroeger was het mijn droom om er mijn beroep van te maken. Maar de lessen en de toestellen waren toen te duur, mijn moeder stond er alleen voor tijdens mijn opvoeding. Lessen heb ik nog altijd niet gevolgd en zit er ook niet meteen aan te komen. Het is nu vooral mijn hobby, ik zie wel wat de toekomst brengt. Nu zal ik vooral terug genieten om de kleine dingen te fotograferen en foto’s bewerken. Want dat vind ik ook super leuk, heb wel 100en apps staan op mijn Iphone. Mijn favoriete apps momenteel zijn ‘Afterlight 2’ en ‘Ps Express’. Dat veranderd van tijd tot tijd eens. Al zijn het meestal dezelfde soort effectjes die ik kies. Ik heb de komende week verlof, dus heb ik uitgebreid de tijd voor uit te testen en meer weer uit te leven bij het maken van foto’s. Vandaag was voor mij echt al een topdag! Ik voel me echt een gelukkig kind!

Bedankt voor het lezen van mijn blog! Ik sluit af met enkele van mijn eerste test foto’s van vandaag!

Liefs, Aferdita

Advertenties

Ode aan mijn huisdier: Mr Tiger Poes.

Ik heb eens geprobeerd een hond te nemen, maar dat lukte dus helemaal niet. Ik weet nog, in de zomer van 2016, we stopten onverwachts in een dierenasiel. En daar zaten een paar Siberische Husky-pups. met bruin-witte vacht en prachtige helder blauwe ogen. Der was er 1 dat er voor ons uitsprong. Ik had nog nooit een hond gehad dus ik wist totaal niet wat dat in hield, mijn vriend ook niet. Dus eventjes over nagedacht en toen nog dezelfde dag de hond meegenomen en spullen gekocht. Halsoverkop en helemaal naief. Helemaal ervan overtuigd dat alles wel zou goed komen… Maar dus helemaal niet, na 1 maand begonnen de ‘problemen’. Ik liep enorm gestrest door de hond, hij huilde heel de dag door en als hij me zag beet hij in mijn kleren van enthousiasme. Eventjes was dat leuk maar toen begon hij echt me pijn te doen. Ik was ook te soft. Mijn vriend wou hem toen alleen buiten laten omdat hij nog niet afgeleerd was en zijn behoeften altijd binnen deed. Ik wou hem overdag binnen bij ons omdat ik het zielig vond dat hij alleen moest zitten. Dus na enkele discussies tussen ons hebben we toen beslist een nieuw baasje te zoeken. Ik deed een oproep op facebook waar ik eerlijk in vertelde dat ik het had onderschat en iemand zocht die overweg kon met Huskies. En ik vond ook iemand, een meisje uit Nederland die er enorm goed voor zorgt. Op dat moment was mijn hart zo verscheurd van verdriet, maar achteraf bekeken ben ik blij dat we dat beslist hebben. Dus Conclusie hieruit, geen honden meer in huis. Ik ben en blijf een kattenpersoon.

2 maand na onze les met de hond beslisten we om een katje in huis te nemen. Daar was ik niet vreemd mee dus ik wist waar ik aan begon. En iedereen weet dat een kat meer op zichzelf kan leven dan een hond. Dus we gingen naar een asiel waar net een nieuw nestje kittens was gebracht. Der waren 4 kittens, 2 zwartjes met een klein wit vlekje onder de hals, een gestreept bruintje en een rostje. Voor we naar het asiel gingen hadden ik en mijn vriend al elk voorgesteld welke kat we wilden. Ik een zwart met wit, hij een rostje. Dus dat nestje was ideaal. Uiteindelijk werd mijn vriend verliefd op het gestreepte katje en volgde ik er in. We mochten hem enkele dagen later halen. Noemden hem Tiger, en sinds is hij echt ons kindje. Hij is nu bijna 2 jaar bij ons en ik zou hem niet meer kunnen missen.

Hij is echt ons alles. Hij komt bij ons slapen in bed, als we tv kijken komt hij bij ons liggen. Spinnen, slapen, gek doen. Hij is ook heel speels, en vooral soms een kwade poes. Maar we houden van hem. ’s avonds in huis loop ik vaak gewoon in een shirtje zonder broek of in short. Wel sinds Tiger bij ons is zijn mijn benen een echt slachtveld. Ik heb al veel gevloekt van de pijn als hij telkens achter mijn benen en voeten aan holt en zich vast klamt met zijn nagels. Maar het is hem snel vergeven. Als ik mij douch, zit hij nestjes te wachten bij me in de badkamer. Doe ik de afwas of sta ik te koken is hij daar. Doe ik eens een dutje, komt hij bij me kroelen. Echt hij maakt mijn leven rijker. Wat hij ook doet is als we een balletje gooien, het mooi terug bij ons brengen om het nog eens te gooien. Echt hilarisch, daar is hij net als een hond. Hij kan soms ook echt op een grappige manier zitten of liggen. Dan neem ik meestal snel even mijn gsm om er foto’s van te maken. Dus 90% van de foto’s op mijn gsm zijn van Tiger. Echt. Ik deel er enkele met jullie. En ga nu weer verder kroelen met mijn beste vriendje.

 
{Ik zou graag eens weten of mijn blogs gelezen worden. En zo ja, wat kan er beter? Ik hoor het graag… Liefst op een aardige manier. Alvast bedankt. }