Music please #1

Afgelopen maand was weer een beetje een rollercoaster qua emoties bij me. Bepaalde dingen waar ik blijf over piekeren, en keuzes die ik in de nabije toekomst moet maken. Ik kan moeilijk dingen loslaten en daarvoor helpt muziek mij enorm. Muziek neemt me echt mee en is mijn uitlaatklep. Met deze rubriek geef ik je mijn favoriete liedjes van het moment, of leuke ontdekkingen die ik deed. Om mijn blog een beetje aangenamer te maken, want muziek is toch een wereldtaal. En zo leren jullie me ook al beter kennen aan de hand van mijn favorieten. Veel luisterplezier!

 

 

Thirty Seconds To Mars – Rescue Me

Wat jullie nog niet weten is dat ik een enorme fan ben van deze band. Hun concerten zijn echt mijn thuisbasis waar ik alles kan laten gaan. Dit nummer gaat dan ook over een gevecht met je eigen gedachten, iets waar ik veel te veel mee struggle. Deze band heeft mij al door moeilijke periodes geholpen in mijn leven, het logo van de band staat dan ook getatoeëerd op mijn rechterpols. Je kan hen mijn geloof noemen. Voor altijd een ‘Echelon’. ❤️

 

Calvin Harris & Dua Lipa – One Kiss

Dua Lipa is 1 van mijn faves. Dit nummer kan ik dus niet bij stil zitten. Zelfs nu zit ik alweer knikkend met mijn hoofd achter de laptop. 

 

Ariana Grande – No Tears Left To Cry

Als ik eerlijk ben heb ik het persoonlijk niet echt voor Ariana. Maar dit nummer vind ik wel leuk. Vooral het refreintje dan. 

 

Luis Fonsi & Demi Lovato – Echame La Culpa

Met dit mooie weer is dit nummer toch echt een topper. Echt een feel good lied. Lekker dansen en overtuigend in het Spaans zingen alsof je niet anders kent.

 

Demi Lovato – Sober

iets ontroerender. En ja weer Demi, omdat ik dit een sterke vrouw vind met een geweldige stem. Zag haar eens live in Antwerpen als voorprogramma van Enrique Iglesias. Wat kan ze echt goed zingen live, goosebumps all over. Ik houd er van als artiesten eerlijk zijn met hun fans zelfs als ze hun daarvoor kwetsbaar moeten opstellen. Dit nummer gaat over haar gevecht met drank die niet altijd goed gaat. We zijn tenslotte allemaal maar mens. Respect Demi. 

 

James Bay – Pink Lemonade

Dit nummer vind ik echt ZAAAALIG! Als ik er naar begin te luisteren gaat de repeat-knop niet meer uit. James Bay is een artiest die ik live leerde kennen, als voorprogramma van Taylor Swift. een 3tal jaar geleden. Zijn album gekocht de week erna en sindsdien fan. Sinds kort is hij er met een nieuwe stijl en nieuwe muziek. LOVE HIM.

 

Era Istrefi – Origami

Deze vind ik ook heerlijk om te luisteren. Deze zangeres is afkomstig van Kosovo, net als mijn vader. Haar teksten zijn altijd een mengeling van Engels en Gegisch, een Albanees Dialect. Era is nog niet zo bekend in Europa maar misschien ken je ze toch van ‘BonBon’. Ik heb sowieso een liefde voor de mix van de taal en dat beetje ‘vreemde’ in de muziek. Niet voor iedereen, van mij zit hem het gewoon in mijn bloed denk ik. 

 

Tokio Hotel – Boy Don’t Cry

Nou, hehe, hier ga ik dan. Ik was 1 van hen. Ik viel toen de hysterie in België begon ,2007, ook voor deze band met excentrieke zanger. Ze zijn veel het spotpunt geweest en als je fan was werd je er ook soms raar door bekeken. Ik heb altijd al een zwak gehad voor mensen die hun eigen zelf durven zijn, hun eigen ding doen. Zelfs al is dat iets helemaal anders dan alle anderen en het gewone. De muziek nu is volwassener en verdiend echt een kans. Dit nummer is echt zo dansbaar en niet de emo-kant van vroeger meer. You’ll love it or not. 

 

Dit waren ze dan. Vond het leuk deze blog te schrijven. Mijn booty zat amper stil. Hoop dat jullie er toch ook een beetje van genoten hebben.

Liefs, Aferdita

 

Films van mijn maand #1

Naast muziek luisteren en lezen hou ik enorm van series en films. Om mijn blog wat actief te houden zal ik enkele terugkerend rubrieken starten. Met als eerste deze film rubriek. In deze geef ik maandelijks enkele films die ik die afgelopen maand zag. Met uitleg en mijn score op 10. Met vandaag een overzicht van de maand juni.                     

  1. Red Sparrow (2018)MV5BMTA3MDkxOTc4NDdeQTJeQWpwZ15BbWU4MDAxNzgyNTQz._V1_SY1000_CR0,0,674,1000_AL_ TrailerKorte inhoud; Dominika Egorova probeert te overleven in de bittere bureaucratische realiteit waaruit de hedendaagse Russische geheime diensten bestaan. Ze wordt tegen haar wil gerekruteerd om informatie over de Amerikaanse inlichtingendiensten in te winnen. Hiervoor zijn alle middelen toegestaan. Ze moet de CIA-agent Nathaniel Nash verleiden en de twee staan al snel lijnrecht tegenover elkaar. Haar opdracht wordt bemoeilijkt wanneer ze binnen de CIA gerekruteerd wordt om een verrader in Washington te vinden Steracteurs: Jennifer Lawrence, Matthias Schoenaerts, Joel Edgerton,… Speelduur: 139 minuten. Genre: Thriller.  Score: 8.5/10                                                                                                                                    Deze film had me echt vast van begin tot eind. Vooral het personage van Jennifer Lawrence was moeilijk te doorgronden waardoor het interesse bleef op wekken. Een aanrader voor de thriller-liefhebbers.

2. Truth Or Dare (2018)Truth-or-dare-movie Trailer

Korte inhoud;

Een studente waagt zich met vrienden aan het spel ‘Doen, durven of waarheid’. Dat hadden ze beter niet gedaan, want het spel heeft dodelijke gevolgen. Bovennatuurlijke verschijnselen duiken op die de jongeren achternazitten en hun leven tot een hel maken. Diegenen die een leugen vertellen of een opdracht niet willen uitvoeren worden genadeloos gestraft.

Steracteurs: Lucy Hale, Tyler Posey, Violett Beane, … Speelduur: 100 minuten. Genre: Thriller, Horror.

Score: 6.5/10
Hier had ik meer van verwacht. Best een leuke film maar voor mij net te saai om onder Horror te vallen.

3.  Everything, Everything (2017)MV5BMjAzMTE1NzQxNF5BMl5BanBnXkFtZTgwNjcwODY3MTI@._V1_SY1000_CR0,0,674,1000_AL_  Trailer

Korte inhoud:

De 18-jarige Madeline “Maddy” Whittier lijdt aan het Boy in the bubble-syndroom wat haar dwingt om steeds in een steriele omgeving te verblijven en dus thuis te zitten. Haar wereld bestaat uit haar moeder, haar verpleegkundige en haar geliefde boeken. Wanneer een nieuwe buurjongen naast haar komt wonen, ontwikkelen de twee een relatie via digitale communicatie.

Steracteurs: Amandla Stenberg, Nick Robinson, Aninka Noni Rose,… Speelduur: 97 minuten. Genre: Drama.

Score: 8/10
Ik ben echt een romantische ziel, dus alles wat onvoorwaardelijk liefde betreft kan me altijd smaken.

4. Jurassic World: Fallen Kingdom (2018)
MV5BNzIxMjYwNDEwN15BMl5BanBnXkFtZTgwMzk5MDI3NTM@._V1_.jpg Trailer

Korte Inhoud:

Het is vier jaar geleden dat het pretpark en luxe resort Jurassic World werd vernietigd door ontsnapte dinosaurussen.
Terwijl de dinosaurussen probeerden te overleven in de junlge werd Isla Nubar verlaten door de mens.
Wanneer de slapende vulkaan op het eiland opnieuw tot leven komt, plannen Owen (Chris Pratt) en Claire (Bryce Dallas Howard) een missie om de resterende dinosaurussen te redden vooraleer ze uitgestorven zijn.
Owen wil absoluut Blue, zijn hoofd raptor, terugvinden. Claire maakt er haar missie van om deze wonderbaarlijke wezens te redden.
Eens aangekomen op het door lava geteisterde eiland, onthult hun expeditie een samenzwering die onze planeet kan vernietigen.

Steracteurs: Chris Pratt, Bryce Dallas Howard, Rafe Spall,… Speelduur: 128 minuten. Genre: Actie, Science Fiction, Avontuur. 

Score: 9/10
De eerste vond ik al goed, deze ook. Al vond ik hem al gevoelig persoon moeilijk te verteren. De film was zwaar beladen met de hedendaagse realiteit en hebzucht van de mensen. Zeker een aanrader.

Films die ik zeker wil zien;  Deadpool 2, Avengers Infinity War, Oceans 8, Terminal, Ferdinand, Midnight Sun, Incredibles 2, Book Club, Hereditary, Mamma Mia! Here we go again, Antman and the Wasp, ….

Welke films hebben jullie onlangs bekeken en zijn echt een aanrader? Ik hoor het graag.

Liefs Aferdita

Michael Jackson

Het is vandaag alweer 9 jaar geleden dat Michael Jackson overleden is. 9 jaar! Wat gaat tijd snel! Ik herrinner mij nog heel goed de dag, nee ochtend, dat ik dit nieuws las. Zat die ochtend, zoals elke dag bij het wakker worden, hersenloos te scrollen op mijn facebook. Tot ik dat zag passeren , dacht eerst aan zo een hoax melding, en deed direct research. En helaas. Ik weet nog dat ik huilde bij het ontdekken dat het waar was. Michael Jackson. Dood. Weer een groots iemand heen gegaan. Mijn moeder kwam toen de kamer binnen en het was het eerste was ik haar zei. Mijn moeder heel ontroerd want ze was ermee opgegroeid en fan. Toen mijn moeder nog naar school ging was dat met een zwart rokje, zwarte schoenen en jawel witte sokken. Typisch iets wat we associëren met Michael. Die dag beschouw ik als een grauwe dag. Het was overal, en ze toonden ook plots zijn films etc terug. Veel heeft hij ons geleerd. Veel van zijn nummers blijven we meezingen en geraken we nooit moe gehoord.

Ik geef je vandaag graag mijn top 5 van favorieten nummers, en zet nog eens enkele van de bekendste moves van MJ op een rijtje. Die we natuurlijk allemaal wel al kennen. Maar vandaag, ter ere van Michael, herhaal ik het graag nog eens.

Zijn bekende moves

Grotch Grab

Anti-gravity lean

Circle slide

Side slide

The MJ spin

The Kick

Toe stand

And last but not least: THE MOONWALK

Mijn top 5 MJ-songs:

1. ‘They don’t care about us’ (écht mijn absolute favoriet!)

2. ’Man in the mirror’

3. ‘Beat it’

4. ‘Dirty Diana’

5. ‘You are not alone’ (deze voor mijn overgevoelige zelf)

Dankjewel Michael, voor alles wat je ons na liet. Respect!

The memory of you will always be in our Hearts.

29/08/1958~ 25/06/2009 ❤️

Weet je nog waar jij was toen je het nieuws hoorde? En wat zijn jou absolute favoriete MJ-songs?

Ode aan mijn huisdier: Mr Tiger Poes.

Ik heb eens geprobeerd een hond te nemen, maar dat lukte dus helemaal niet. Ik weet nog, in de zomer van 2016, we stopten onverwachts in een dierenasiel. En daar zaten een paar Siberische Husky-pups. met bruin-witte vacht en prachtige helder blauwe ogen. Der was er 1 dat er voor ons uitsprong. Ik had nog nooit een hond gehad dus ik wist totaal niet wat dat in hield, mijn vriend ook niet. Dus eventjes over nagedacht en toen nog dezelfde dag de hond meegenomen en spullen gekocht. Halsoverkop en helemaal naief. Helemaal ervan overtuigd dat alles wel zou goed komen… Maar dus helemaal niet, na 1 maand begonnen de ‘problemen’. Ik liep enorm gestrest door de hond, hij huilde heel de dag door en als hij me zag beet hij in mijn kleren van enthousiasme. Eventjes was dat leuk maar toen begon hij echt me pijn te doen. Ik was ook te soft. Mijn vriend wou hem toen alleen buiten laten omdat hij nog niet afgeleerd was en zijn behoeften altijd binnen deed. Ik wou hem overdag binnen bij ons omdat ik het zielig vond dat hij alleen moest zitten. Dus na enkele discussies tussen ons hebben we toen beslist een nieuw baasje te zoeken. Ik deed een oproep op facebook waar ik eerlijk in vertelde dat ik het had onderschat en iemand zocht die overweg kon met Huskies. En ik vond ook iemand, een meisje uit Nederland die er enorm goed voor zorgt. Op dat moment was mijn hart zo verscheurd van verdriet, maar achteraf bekeken ben ik blij dat we dat beslist hebben. Dus Conclusie hieruit, geen honden meer in huis. Ik ben en blijf een kattenpersoon.

2 maand na onze les met de hond beslisten we om een katje in huis te nemen. Daar was ik niet vreemd mee dus ik wist waar ik aan begon. En iedereen weet dat een kat meer op zichzelf kan leven dan een hond. Dus we gingen naar een asiel waar net een nieuw nestje kittens was gebracht. Der waren 4 kittens, 2 zwartjes met een klein wit vlekje onder de hals, een gestreept bruintje en een rostje. Voor we naar het asiel gingen hadden ik en mijn vriend al elk voorgesteld welke kat we wilden. Ik een zwart met wit, hij een rostje. Dus dat nestje was ideaal. Uiteindelijk werd mijn vriend verliefd op het gestreepte katje en volgde ik er in. We mochten hem enkele dagen later halen. Noemden hem Tiger, en sinds is hij echt ons kindje. Hij is nu bijna 2 jaar bij ons en ik zou hem niet meer kunnen missen.

Hij is echt ons alles. Hij komt bij ons slapen in bed, als we tv kijken komt hij bij ons liggen. Spinnen, slapen, gek doen. Hij is ook heel speels, en vooral soms een kwade poes. Maar we houden van hem. ’s avonds in huis loop ik vaak gewoon in een shirtje zonder broek of in short. Wel sinds Tiger bij ons is zijn mijn benen een echt slachtveld. Ik heb al veel gevloekt van de pijn als hij telkens achter mijn benen en voeten aan holt en zich vast klamt met zijn nagels. Maar het is hem snel vergeven. Als ik mij douch, zit hij nestjes te wachten bij me in de badkamer. Doe ik de afwas of sta ik te koken is hij daar. Doe ik eens een dutje, komt hij bij me kroelen. Echt hij maakt mijn leven rijker. Wat hij ook doet is als we een balletje gooien, het mooi terug bij ons brengen om het nog eens te gooien. Echt hilarisch, daar is hij net als een hond. Hij kan soms ook echt op een grappige manier zitten of liggen. Dan neem ik meestal snel even mijn gsm om er foto’s van te maken. Dus 90% van de foto’s op mijn gsm zijn van Tiger. Echt. Ik deel er enkele met jullie. En ga nu weer verder kroelen met mijn beste vriendje.

 
{Ik zou graag eens weten of mijn blogs gelezen worden. En zo ja, wat kan er beter? Ik hoor het graag… Liefst op een aardige manier. Alvast bedankt. }

It’s a bored kind of life

Ik schrijf zo graag maar ik heb eigenlijk echt niks boeiends om over te vertellen. Ik wil zo graag iets maken met dit blog, een keer een hobby volbrengen. Want echt, ik ben een opgever, op alle gebieden. Een beetje tegen gas en ik sla helemaal dicht. Ik heb overal bevestiging voor nodig en kan alleen met goeie ideeën komen als ik me 100 procent zelfzeker voel. Heel weinig dus. Ik heb eigenlijk helemaal niks te doen in mijn dagelijks leven, ik heb geen hobby’s, heb niks waarvan ik in uitblink of echt goed in ben. Mijn leven bestaat gewoon uit 8u gaan werken, een job waar ik niet echt trots op kan zijn. Gewone arbeidster. En dan gewoon wekelijks het huishouden, poetsen, afwassen, koken, wassen, strijken. En that’s it. Dat is mijn leven, saai he? Ik vraag me echt af of ik de enige ben die eigl geen hobby’s heeft. Wel eigl zou schrijven mijn hobby kunnen zijn als ik leuke ideeën had. Maar die zijn soms heel ver te zoeken. Het enige wat ik dan doe is meelopen met mijn vriend naar de dingen die hij graag doet. Want ik heb echt nooit leuke ideeën om iets te gaan doen. Dat is ook 1 van de redenen waarom ik wil gaan bloggen… misschien doe ik dan eens leuke dingen die ik echt leuk vind gewoon omdat ik erover kan schrijven. Wie weet.

Zoals ik al zei ben ik een piekeraar. En dan vooral over mijn leven. Waar sta ik op dit moment, van waar kom ik, waar gaat mijn leven naartoe. Veel te veel dingen spoken door mijn hoofd. En meestal eindigt het dan precies telkens weer tot de conclusie: ik ben een saai mens. En daarna een grote huilbui. Weer. Dankjewel overgevoelige zelf.

Waarom ik zo overgevoelig ben? Word dat overgegeven van ouders op kind? Ligt dat aan de opvoeding? Of is het gewoon allemaal hoe ik ontwikkeld ben? Het enige wat ik weet is dat mijn moeder ook heel gevoelig is. Mijn ouders zijn op vroege leeftijd gescheiden. Mijn vader liet me min of meer in de steek. Wel niet echt, maar zo voelde het wel. Hij maakt het nu wel goed maar een deel van mijn jeugd is alles zo anders geweest. Door de week was ik bij mijn moeder en ‘sweekends naar mijn vader. Die een andere vrouw had, waar hij nu 2 kinderen mee heeft. Ik kan je verzekeren dat het soms wel pijn doet om te zien hoe een gelukkig gezinnetje hij nu heeft en hoe hij er voor zijn kinderen is. Nog steeds. Mijn moeder was niet echt welstellend dus als kind heb ik ook dingen gemist. Ik had alles wat ik nodig had, begrijp me niet verkeerd. Maar verjaardagsfeestjes met vrienden bij mij thuis heb ik nooit gehad. Schoolreisjes moest ik soms ook eens overslaan. De nieuwste speeldingetjes die iedereen had had ik net niet. Wat ik daardoor wel meegekregen heb is dat ik niet zo voor materialisme ben, en alles zou geven van mezelf aan een ander zo dat die zou gelukkig zijn. Soms niet goed, zeker niet voor hen die ervan profiteren, maar laat dat nu net 1 van de kantjes zijn van mezelf die ik niet wil verliezen. Nou genoeg gekraaid hierover. Ik hoop dat ik de volgende keer een super happy blogje kan schrijven, want anders word het hier te neerslachtig toch…

Mijn verboden liefde voor ongezonde voeding

Ik ga eens heel eerlijk zijn met jullie over mijn eet gedrag. Waar ik niet trots over mag zijn. Ik ben een ongezonde eter. Ik werk in de week redelijk laat. Mijn vriend heeft onregelmatige uren, waardoor hij dan geen zin heeft om te koken. Wat gebeurt er dan meestal? Wel dan nemen we ongezonde kant en klare maaltijden, of snel frietpot aan en frietjes met frikandellen. Of uiteten, wat dan ook inhoud: frietjes, pitta of pizza. Niet goed voor de lijn én de portemonnee. Ik ben er niet trots op maar het is moeilijk af te leren. Daarnaast ben ik ook nog eens een snoeper, ik lust heel graag chocolade en chips. Gebeurt meestal als ik voor de tv hang bij een film moet ik gelijk iets in mijn mond steken. En wat smaakt daar beter bij dan een lekkere ongezonde zak chips? En cola, cola, cola.

De ergste dag van de week is zondag. Mijn man volgt daarbij de bijbel, (zijn woorden) zondag = rustdag. Nou, bij mij: freetdag. Mijn man slaapt praktisch de hele dag, ik hang in de zetel met netflix erbij. En eens ik begin te snoepen, gaat er vanalles in. Begin mij dan te vervelen en daar ga ik. Net een eetmarathon. Ik voel mij er dan ‘s avonds echt ongelukkig door maar toch doe ik het elke keer weer. Ik heb gewoon het probleem dat zelfs als ik zeg ik neem er 1 ik het niet bij 1 kan laten.

Er bestaat tegenwoordig heel wat op te vermageren, maar ik vind het meestal te duur… zoals weightwatchers, Herbalife, etc. Ik had er graag zelf liever zo gedaan, zonder iets speciaals. Heb het ook al meerdere keren geprobeerd. Maar het is zo moeilijk die discipline aan te houden, damn! Ik wil geen grote aantallen kwijt maar zou toch graag weer op een gewicht zitten van max. 75, ik weeg er nu 85. Dus 10. Het is gewoon die knop omdraaien. Echt moeilijk.

Ik probeer het een laatste keer alleen. Het is nu de start van juni. De eerste dag. Ik probeer eerst mijn snoepen, chocolades, chips etc achterwege te houden en cola in te ruilen tegen water. Als ik daar, ik die eerste stap, alweer niet in slaag dan zal ik toch moeten gaan proberen met hulpmiddelen. Ik hou jullie op de hoogte 😅

van jezelf houden

Nu leg ik mezelf even ‘bloot’. Mijn groot zelfvertrouwen probleem. Ik zeg groot omdat ik er veel mee worstel in het dagelijks leven. Met ouder worden werd dit wel al beter. Wel eigenlijk bedoel ik dat ik nu meer kan ‘doen alsof’, en ik kan nu al meer die knop omdraaien. Ik werd er al sterker in. En ik weet zeker dat ik op een dag van mezelf zal houden. Ooit. 

Ik heb mijn studies niet afgemaakt omdat ik mezelf altijd minder vond dan een ander, waardoor ik me echt heel slecht voelde op school. Ik vergelijk mij met bijna elke vrouw waar mijn vriend naar kijkt of tegen spreekt. Ik twijfel aan alles wat ik doe. Ben heel afhankelijk. Heb altijd bevestiging nodig. Ik ben vooral heel ontevreden over hoe ik eruit zie. Meestal ontwijk ik spiegels. Soms durf ik geen schmink op. Voor de ver gezochte redenen, dat iedereen me zal aankijken en denken: die denkt ook dat die schmink haar er beter doet uit zien, niet dus. Ik kan moeilijk om met kritiek. Als ik voor de eerste keer met nieuwe kleren aan buiten ga, ben ik rad nerveus. Zie ik mensen kijken ben ik zelf al bezig wat in hun hoofd om gaat, hun mening over mij. Ik hoorde nooit echt ergens bij, heel simpel, omdat ik mezelf altijd af sluit tegenover anderen. Ik pas me altijd aan anderen aan. Ik vertrouw heel moeilijk nieuwe mensen. Ik denk dat ik de lelijkste en domste ben van de hele wereld. Ik vergelijk mijn leven met dat van andere. Wel ik vergelijk mijn leven met bekende mooie mensen. Terwijl we allemaal hetzelfde zijn, en dat weet ik maar toch. Toch worstel ik dagelijks met bovenstaande dingen.

Maar tegenwoordig heb ik al meer goede dagen dan slechte. En daar ben ik trots op.

I’m learning to love myself, it’s the hardest thing i’ve ever done.

road to the sunset