Mijn verboden liefde voor ongezonde voeding

Ik ga eens heel eerlijk zijn met jullie over mijn eet gedrag. Waar ik niet trots over mag zijn. Ik ben een ongezonde eter. Ik werk in de week redelijk laat. Mijn vriend heeft onregelmatige uren, waardoor hij dan geen zin heeft om te koken. Wat gebeurt er dan meestal? Wel dan nemen we ongezonde kant en klare maaltijden, of snel frietpot aan en frietjes met frikandellen. Of uiteten, wat dan ook inhoud: frietjes, pitta of pizza. Niet goed voor de lijn én de portemonnee. Ik ben er niet trots op maar het is moeilijk af te leren. Daarnaast ben ik ook nog eens een snoeper, ik lust heel graag chocolade en chips. Gebeurt meestal als ik voor de tv hang bij een film moet ik gelijk iets in mijn mond steken. En wat smaakt daar beter bij dan een lekkere ongezonde zak chips? En cola, cola, cola.

De ergste dag van de week is zondag. Mijn man volgt daarbij de bijbel, (zijn woorden) zondag = rustdag. Nou, bij mij: freetdag. Mijn man slaapt praktisch de hele dag, ik hang in de zetel met netflix erbij. En eens ik begin te snoepen, gaat er vanalles in. Begin mij dan te vervelen en daar ga ik. Net een eetmarathon. Ik voel mij er dan ‘s avonds echt ongelukkig door maar toch doe ik het elke keer weer. Ik heb gewoon het probleem dat zelfs als ik zeg ik neem er 1 ik het niet bij 1 kan laten.

Er bestaat tegenwoordig heel wat op te vermageren, maar ik vind het meestal te duur… zoals weightwatchers, Herbalife, etc. Ik had er graag zelf liever zo gedaan, zonder iets speciaals. Heb het ook al meerdere keren geprobeerd. Maar het is zo moeilijk die discipline aan te houden, damn! Ik wil geen grote aantallen kwijt maar zou toch graag weer op een gewicht zitten van max. 75, ik weeg er nu 85. Dus 10. Het is gewoon die knop omdraaien. Echt moeilijk.

Ik probeer het een laatste keer alleen. Het is nu de start van juni. De eerste dag. Ik probeer eerst mijn snoepen, chocolades, chips etc achterwege te houden en cola in te ruilen tegen water. Als ik daar, ik die eerste stap, alweer niet in slaag dan zal ik toch moeten gaan proberen met hulpmiddelen. Ik hou jullie op de hoogte 😅

Advertenties

van jezelf houden

Nu leg ik mezelf even ‘bloot’. Mijn groot zelfvertrouwen probleem. Ik zeg groot omdat ik er veel mee worstel in het dagelijks leven. Met ouder worden werd dit wel al beter. Wel eigenlijk bedoel ik dat ik nu meer kan ‘doen alsof’, en ik kan nu al meer die knop omdraaien. Ik werd er al sterker in. En ik weet zeker dat ik op een dag van mezelf zal houden. Ooit. 

Ik heb mijn studies niet afgemaakt omdat ik mezelf altijd minder vond dan een ander, waardoor ik me echt heel slecht voelde op school. Ik vergelijk mij met bijna elke vrouw waar mijn vriend naar kijkt of tegen spreekt. Ik twijfel aan alles wat ik doe. Ben heel afhankelijk. Heb altijd bevestiging nodig. Ik ben vooral heel ontevreden over hoe ik eruit zie. Meestal ontwijk ik spiegels. Soms durf ik geen schmink op. Voor de ver gezochte redenen, dat iedereen me zal aankijken en denken: die denkt ook dat die schmink haar er beter doet uit zien, niet dus. Ik kan moeilijk om met kritiek. Als ik voor de eerste keer met nieuwe kleren aan buiten ga, ben ik rad nerveus. Zie ik mensen kijken ben ik zelf al bezig wat in hun hoofd om gaat, hun mening over mij. Ik hoorde nooit echt ergens bij, heel simpel, omdat ik mezelf altijd af sluit tegenover anderen. Ik pas me altijd aan anderen aan. Ik vertrouw heel moeilijk nieuwe mensen. Ik denk dat ik de lelijkste en domste ben van de hele wereld. Ik vergelijk mijn leven met dat van andere. Wel ik vergelijk mijn leven met bekende mooie mensen. Terwijl we allemaal hetzelfde zijn, en dat weet ik maar toch. Toch worstel ik dagelijks met bovenstaande dingen.

Maar tegenwoordig heb ik al meer goede dagen dan slechte. En daar ben ik trots op.

I’m learning to love myself, it’s the hardest thing i’ve ever done.

road to the sunset