Baby wish wish

Nu even iets heel anders. Iets heel persoonlijk.
Ik zit al eventjes met een kinderwens. Maar ik ben bang. Bang dat ik niet iemand ben om moeder te zijn. Bang dat ik het misschien toch onderschat. Al weet ik natuurlijk dat het ons leven helemaal zal veranderen. Ik ben al een hele tijd bezig met blogs lezen en vlogs te kijken van moeders over het echte leven als moeder. Zet ook de voor en de nadelen op een rijtje. Maar ik denk dat ik het me te moeilijk aan het maken ben door overvloed van informatie. De afgesproken stop datum voor de pil is er bijna en ik begin nu precies een beetje koudwatervrees te krijgen. In het begin stond mijn vriend niet helemaal achter het idee, nu wel. Min of meer. Hij heeft ook schrik. Maar ergens voelt het alsof hij mij ook niet vertrouwt als mommy to be zijnde. Want ik ben nog verre van een perfecte huisvrouw en ben nogal onhandig op sommige momenten. Ik slaap graag en ben een type dat uitstelt. En dat weet ik van mezelf, echt wel. Maar alle begin is moeilijk. Ik weet dat ik me zal moeten aanpassen. En ik geloof wel dat ik het kan. Alleen is het niet gemakkelijk voor mij omdat ik mensen nodig heb die in mij geloven en me een duwtje geven in de juiste richting. Als ik dat niet heb twijfel ik teveel, zoals nu. Eerst kon ik niet wachten om zwanger te zijn, nu begin ik er onzeker over te zijn. En dan zeg ik ook tegen mezelf: nee, er komt geen kindje. Maar bij die gedachte weent mijn hart. Waarom mag ik geen moeder worden? Er zijn toch nog mensen die onhandig zijn als ik die kindjes hebben?

Het tweede wat mij doet twijfelen is nog een heel andere kwestie. Onze moeders. Al sinds het begin van onze relatie hebben wij het meeste ruzie over onze moeders. Dat is een heel lang en ander verhaal waar ik nu niet te veel ga over vertellen. Om in kort te vertellen. mijn schoonmoeder is iemand die overal mee wil met ons, overal, zelfs als we een uitje willen als date in de cinema wil ze er bij zijn. En dan kan mijn vriend bijna nooit nee zeggen, hij is een echt mama’s kindje. Dus dat terzijde wil mijn vriend dan dat ik zo weinig mogelijk contact heb met mijn moeder. Dus je begrijpt waar het wringt? Er zijn enkele dingen gebeurt in het begin van onze relatie met mijn moeder, maar ik heb het haar vergeven. Omdat we toen allemaal verkeerd waren. En het is en blijft mijn moeder, die 21 jaar lang voor mij gezorgd heeft als alleenstaande. Dus zelfs al is ze moeilijk van karakter, ze is mijn moeder. Dat gaat er niet in bij mijn vriend. Dus is mijn schrik, als we een kleine krijgen er nog meer problemen komen op moeder gebied. Want nu zijn daar soms al discussie’s over, terwijl het zelf nog zo ver niet is. Wat nog iets is waar ik schrik voor heb is het bemoeien van mijn schoonmoeder. Gebeurt nu al in het huishouden en ik heb schrik dat ik de kans niet zal hebben om mijn kind op te voeden op mijn eigen manier. Want net zoals op huishouden zal ze willen dat ik een kopie ben van haar. En dat kan niet. Zij heeft het ook moeten leren om voor een kind te zorgen, dus dan wil ik die ruimte ook. Als ik hulp nodig heb zal ik zelf wel hulp vragen. Ik hoop dat er niet constant op mijn handen gekeken wordt met een mening klaar want die stress kan ik missen als de pest.

Dan heb ik nog de kwestie met mijn zelf issues vooral over mijn werk die ik in een vorige blog schreef. Daarbij denk ik wat er nu belangrijkste is voor mezelf, die onvervulde kinderwens of meer uit mezelf halen? Dus daar pieker ik mij ook bij kapot, want hoe dan ook zal ik hier een keuze moeten maken. Want je kan helaas niet alles hebben wat je wil.

Dat terzijde zijnde mag ik ook niet alles in negatieve trekken. Want helaas is het niet voor iedereen vanzelfsprekend. Dus dan sla ik mezelf even in mijn gezicht om weer veel te ver te gaan nadenken.

Waarom springen we niet gewoon? Wie weet wordt ons leven rijker? Ik heb nog even tijd om na te denken. Alleen hoop ik dat ik mezelf niet nog meer gek maak. Eigenlijk zou ik alles even naast me neer moeten kunnen leggen. Alles laten rusten, want ik geef mezelf alleen nog maar meer stress. En dat is ook weer iets typisch aan ik.

Deze blog schrijven is voor mij eventjes alles op een rijtje zetten. Eens alles uit mijn hoofd zetten en neerschrijven. Dat bloggen werkt voor echt verlossend. Verlichtend.

Advertenties

13 reacties op ‘Baby wish wish

  1. Oh ja die kinderwens… Hier is ie er ook, maar voorlopig nog even niet. Wij hebben wel nog geen ‘vaste pilstopdatum’ vastgelegd, maar dat zal na 1-2 voorschriftverlengingen zijn vermoed ik. Voor ons zal dat de tijd zijn die we nog even met ons tweetjes (drietjes als je Philip ons huiskonijn meetelt) doorbrengen, en toch ‘snel’ genoeg aangezien wij er ook niet jonger op worden.

    Die issues waarover je vertelde zullen altijd blijven, niet altijd dezelfde, maar er zullen steeds verschillende zaken omhoog komen. En die moeders, ja moeders zullen altijd moeders zijn, en je vriend zal niet veranderen. Wie weet is het een idee dat hij vaker met zijn moeder alleen op stap gaat?

    Jij moet uiteindelijk zelf weten of je voor kinderen kiest of niet. Maar je hebt nog 9 maanden om aan het idee te wennen gelukkig 😉

    Liefs

    Liked by 1 persoon

    1. Leuk om te lezen. En, Je hebt wel gelijk, der zal altijd iets zijn dat ‘niet’ goed is of andere zaken. Mijn hart wil er wel voor gaan, dus ik denk dat die stap eerder of later zal komen. Gewoon die angst opzij en springen. Liefs

      Like

  2. Mijn vriend en ik hebben ook een kinderwens, vandaar dat deze blog post van jou mij echt heel erg aansprak. Tot voor kort hebben we de beslissing genomen om die stap te nemen. Doodeng, en ik denk dat je nooit echt van die angst af raakt omdat je gewoon zo bent als persoon. Jij bent natuurlijk de enige die de beslissing kan nemen, maar ik denk dat het altijd een sprong in het diepe is. Dus moet je je gewoon focussen op wat belangrijk is: dat je relatie goed zit en dat het kindje niets tekort zal komen en in een stabiele situatie kan opgroeien.

    Liked by 1 persoon

    1. Dankjewel, vind het leuk te horen van je. ik denk soms dat anderen precies zo zeker zijn van alles. Mijn hart wil sowieso een kindje, dus nu is het gewoon die angst opzij plaatsen en springen. Dankjewel liefs

      Liked by 1 persoon

  3. Ik vind dat je heel redelijke bedenkingen maakt.
    Uit ervaring kan ik zeggen dat een kind alle andere relaties in je leven op zijn kop zet. Dan komt de aap uit de mouw. Want zodra jij een baby krijgt en een moeder wil zijn voor je kind, beginnen de mensen rondom jou te merken dat ze je niet meer voor je kar kunnen spannen zoals ze dat vroeger konden. En dat geeft wrijvingen. Bovendien durven we dan als moeder vaak meer op onze strepen staan, want als we in het verleden niet durfden opkomen voor onszelf, durven we dat als moeder vaak wel, omdat we het niet voor onszelf doen maar voor ons kind. En dat kan, naargelang de familie, voor veel drama zorgen.

    Maar dat lijkt me geen reden om géén kind te krijgen. Dat lijkt me eerder een reden om nu al eens goed je relaties met anderen onder de loep te nemen, en eraan te sleutelen. Voor jezelf aan te geven wat de grenzen zijn, en aan anderen duidelijk te maken waar die grenzen liggen.

    Onhandigheid lijkt me geen reden om kinderloos te blijven, absoluut niet. Je weet sowieso niet hoe je hormonen je zullen veranderen, en als je weet dat je onhandig bent, ga je met een baby misschien net meer opletten. En niemand kan de garantie geven dat er geen ongelukken zullen gebeuren.

    Over de baby zelf kan ook niemand garanties geven. Alle kidneren zijn anders, en je weet nooit wat voor karakter je kind zal hebben. Als je graag slaapt en veel slaap nodig hebt… dat lijkt me wel iets om bij stil te staan. Er zijn baby´s die na twee weken doorslapen, er zijn er die dat pas na twee jaar doen. Ikzelf heb daar enorm van afgezien, en dat was voor mij een van de voornaamste redenen om geen tweede kind te krijgen,

    Maar zoals gezegd: je weet het niet op voorhand. Het is inderdaad in het diepe springen zonder te weten wat er gaat komen.

    Het voordeel is: eens je je baby in je armen hebt, dan ga je ervoor. En ja, er zullen moeilijke momenten komen, en ja, het zal bij wijlen heel erg moeilijk zijn. Maar voor elk probleem is er een oplossing. En als er geen oplossing is, dan bijt je door. En als het helemaal niet meer zou gaan, dan zijn er anderen om het over te nemen. Dus je leert doorbijten, opofferen, zorgen, hulp vragen,… Dat zijn best mooie vaardigheden, denk ik zo.

    Maar je moet het echt wel alle twee willen, Daar moet je echt goed over praten vooraleer je eraan begint, en allebei je kaarten op tafel leggen. Wat je van de ander verwacht.

    Ik bedacht me ook: je lijkt me nog erg jong, kan dat? Hoe oud ben je precies?
    Laat je niet te erg opjagen, soms kan een paar jaar wachten deugd oen, omdat je dan eerst nog wat aan jezelf en je relatie kan werken.

    Liked by 1 persoon

    1. Dankjewel voor dit. Leuk om eens te horen van een moeder met objectieve kant. De schrik zal er altijd een beetje zijn, omdat zoals je inderdaad zegt, elk kind is anders. Ik was als baby een echte huilbaby, mijn vriend was dat helemaal niet. Dus we weten inderdaad niet hoe ons kindje zal zijn.
      Mijn vriend staat er nu achter, we hebben er al heel wat over gepraat, alleen ook de schrik omdat we niet exact weten wat we zullen moeten verwachten. Hij kijkt zelfs nu al naar babyspullen, en spreekt al over onze toekomst met de kleine erbij. Eerst deed hij dat niet. Dus dat is een goed teken.
      Bij die dingen staan we ook vaak stil. Ook maak ik inderdaad nu al enkele dingen duidelijk naar de mensen in mijn omgeving toe, zoals ik hoop dat mijn vriend achter mij staat als zijn moeder te veel wil ‘overnemen’. Ook heb ik al, voornamelijk aan mijn schoonmoeder, gezegd dat ik wil dat iedereen me de ruimte heeft om zelf aan te voelen hoe of wat. Maar ik weet dat dat haar karakter is, dat ‘bemoeien’ dus dat zal er altijd zijn. Ik weet ook dat er dagen zullen zijn met discussies, maar zelf zonder kind, zullen er onenigheden zijn.

      Ik ben 25, mijn vriend 31. Zijn moeder is 63, mijn moeder is 48. Beide moeders hebben geen super gezondheid dus willen we ook een beetje rekening houden met hen. Als we nu die sprong maken kunnen we nog veel hulp krijgen van de moeders ipv creche omdat beiden niet gaan werken. Ook houd ik rekening mee dat het zowel lang kan duren voor ik zwanger geraak, of net snel kan gaan.

      Dus, na heel veel nadenken, denken we van die sprong te maken. We vinden persoonlijk onze leeftijd goed, we wonen al 2 jaar samen en hebben een relatie van 4 jaar. Dus we kennen elkaar toch al goed genoeg. Die onhandigheid en gevoeligheid van mezelf zal er altijd wel een beetje in blijven denk ik.

      Dankjewel voor het reageren, vind ik super, echt. Bedankt!
      Hoe oud was jij bij de geboorte van jullie kindje?

      liefs Aferdita

      Like

      1. Hey Aferdita,
        wat goed! Als je er op deze manier al kan over communiceren met je vriend en de beide toekomstige oma´s, dan komt het vast helemaal in orde 🙂 En ook fijn dat je vriend al begint te denken aan een toekomst met een kindje erbij!
        Het is inderdaad eng dat je niet weet wat je te wachten staat, maar dat geldt ook voor de mooie dingen, natuurlijk. Maak je maar niet teveel zorgen, soms moet je gewoon springen 😉
        Ik was dertig toen ik mijn dochter kreeg, en dat was wel okee. Misschien wat laat als ik er drie of vier had gewild, maar hier in Spanje ben ik de jongste van de moedergroep, hier beginnen ze echt tamelijk laat.

        Liked by 1 persoon

  4. Het is ook zo’n groot iets, dat ik me goed kan voorstellen dat het heel moeilijk is om er definitief voor te gaan.
    Een advies kan ik je niet geven, maar volg je gevoel, dat is altijd juist. En waarschijnlijk heb je diep in je hart de beslissing al wel genomen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s