kleine momentjes van geluk

Hoi! Het is even geleden dat ik nog wat heb gepost, maar hier ben ik weer! Ik heb even heel wat positieve energie nodig voor de komende week door te komen. De aankomende hittegolf zie ik echt op tegen door mijn job. Ik ben verantwoordelijke in een wasserette, een grote industriële, waar het echt heel warm is op zich door allerlei warmte- en stoommachines. Dus als het buiten nog maar 25 is is het binnen al niet te ui te houden van de warmte, dus bij 33 of meer… Ik mag er niet aan denken. Dus daarom schrijf ik vandaag hier even kleine dingen neer die mij gelukkig maken in mijn dagelijks leven. Omdat ik de week wil starten met positiviteit.

  • Wakker worden met aan de ene kant van het bed mijn vriend en de andere kant onze kat die helemaal uitgerekt ligt, om dan even aan zijn buikje te kriebelen.
  • ‘S morgens na het opruimen/poetsen nog even een beetje buiten zitten genieten van het weer of een beetje tv zitten kijken vooraleer te vertrekken naar het werk.
  • De afwas die gedaan is, en keuken weer helemaal tip top in orde.
  • De knuffel/kus van mijn vriend voor hij vertrekt naar zijn werk.
  • Fris gewassen/gedoucht zijn en tanden gepoetst, zalig gevoel.
  • Naar het werk rijden met je favoriete muziek op en vensters open.
  • Na het werk de werkkleren uit en veiligheidsschoenen af.
  • Thuis komen.
  • Thuis welkomst van mijn vriend en kat.
  • Neerploffen in de zetel na een lange, drukke, warme werkdag.
  • Sokken uit.
  • Vermoeid in bed kruipen, heerlijk onder koele dekens.
  • En lekker gaan slapen.

Deze dingen zijn echt mijn geluksmomentjes op weekdagen. En zo heb ik weer mijn portie positiviteit binnen. De reden dat ik niet zo veel blog is doordat ik momenteel meer gefocust ben op 1 ding, en dat zijn baby’s. Doordat ik niet telkens over dat zelfde onderwerp wil terugkomen, blog ik niet zo veel momenteel. Typisch ik, typisch iedereen, als je iets dolgraag wil loopt je hart, ‘mond’ er van over toch. Ik kom snel weer terug!

Liefs Aferdita

Shoplog #1

Ik ging vandaag even stappen in Kortrijk, heel onverwachts. En scoorde enkele leuke items in de ‘Promod‘. Kende die winkel nog niet, het was de eerste keer dat ik er binnen ging, en ik was tevreden. Leuke kleren aan normale prijsjes. Heerlijk.

prijs: €12,95 (in solden)

Prijs: €7,00 !!(solden)

Prijs: €7,00!! (Solden)

Prijs: €14,95

V.l.n.r €7,95, €5,95, €5,95

Ze zijn al netjes gewassen, dan nog strijken, en ik kan niet wachten om ze te showen.

Liefs Aferdita

Baby wish wish

Nu even iets heel anders. Iets heel persoonlijk.
Ik zit al eventjes met een kinderwens. Maar ik ben bang. Bang dat ik niet iemand ben om moeder te zijn. Bang dat ik het misschien toch onderschat. Al weet ik natuurlijk dat het ons leven helemaal zal veranderen. Ik ben al een hele tijd bezig met blogs lezen en vlogs te kijken van moeders over het echte leven als moeder. Zet ook de voor en de nadelen op een rijtje. Maar ik denk dat ik het me te moeilijk aan het maken ben door overvloed van informatie. De afgesproken stop datum voor de pil is er bijna en ik begin nu precies een beetje koudwatervrees te krijgen. In het begin stond mijn vriend niet helemaal achter het idee, nu wel. Min of meer. Hij heeft ook schrik. Maar ergens voelt het alsof hij mij ook niet vertrouwt als mommy to be zijnde. Want ik ben nog verre van een perfecte huisvrouw en ben nogal onhandig op sommige momenten. Ik slaap graag en ben een type dat uitstelt. En dat weet ik van mezelf, echt wel. Maar alle begin is moeilijk. Ik weet dat ik me zal moeten aanpassen. En ik geloof wel dat ik het kan. Alleen is het niet gemakkelijk voor mij omdat ik mensen nodig heb die in mij geloven en me een duwtje geven in de juiste richting. Als ik dat niet heb twijfel ik teveel, zoals nu. Eerst kon ik niet wachten om zwanger te zijn, nu begin ik er onzeker over te zijn. En dan zeg ik ook tegen mezelf: nee, er komt geen kindje. Maar bij die gedachte weent mijn hart. Waarom mag ik geen moeder worden? Er zijn toch nog mensen die onhandig zijn als ik die kindjes hebben?

Het tweede wat mij doet twijfelen is nog een heel andere kwestie. Onze moeders. Al sinds het begin van onze relatie hebben wij het meeste ruzie over onze moeders. Dat is een heel lang en ander verhaal waar ik nu niet te veel ga over vertellen. Om in kort te vertellen. mijn schoonmoeder is iemand die overal mee wil met ons, overal, zelfs als we een uitje willen als date in de cinema wil ze er bij zijn. En dan kan mijn vriend bijna nooit nee zeggen, hij is een echt mama’s kindje. Dus dat terzijde wil mijn vriend dan dat ik zo weinig mogelijk contact heb met mijn moeder. Dus je begrijpt waar het wringt? Er zijn enkele dingen gebeurt in het begin van onze relatie met mijn moeder, maar ik heb het haar vergeven. Omdat we toen allemaal verkeerd waren. En het is en blijft mijn moeder, die 21 jaar lang voor mij gezorgd heeft als alleenstaande. Dus zelfs al is ze moeilijk van karakter, ze is mijn moeder. Dat gaat er niet in bij mijn vriend. Dus is mijn schrik, als we een kleine krijgen er nog meer problemen komen op moeder gebied. Want nu zijn daar soms al discussie’s over, terwijl het zelf nog zo ver niet is. Wat nog iets is waar ik schrik voor heb is het bemoeien van mijn schoonmoeder. Gebeurt nu al in het huishouden en ik heb schrik dat ik de kans niet zal hebben om mijn kind op te voeden op mijn eigen manier. Want net zoals op huishouden zal ze willen dat ik een kopie ben van haar. En dat kan niet. Zij heeft het ook moeten leren om voor een kind te zorgen, dus dan wil ik die ruimte ook. Als ik hulp nodig heb zal ik zelf wel hulp vragen. Ik hoop dat er niet constant op mijn handen gekeken wordt met een mening klaar want die stress kan ik missen als de pest.

Dan heb ik nog de kwestie met mijn zelf issues vooral over mijn werk die ik in een vorige blog schreef. Daarbij denk ik wat er nu belangrijkste is voor mezelf, die onvervulde kinderwens of meer uit mezelf halen? Dus daar pieker ik mij ook bij kapot, want hoe dan ook zal ik hier een keuze moeten maken. Want je kan helaas niet alles hebben wat je wil.

Dat terzijde zijnde mag ik ook niet alles in negatieve trekken. Want helaas is het niet voor iedereen vanzelfsprekend. Dus dan sla ik mezelf even in mijn gezicht om weer veel te ver te gaan nadenken.

Waarom springen we niet gewoon? Wie weet wordt ons leven rijker? Ik heb nog even tijd om na te denken. Alleen hoop ik dat ik mezelf niet nog meer gek maak. Eigenlijk zou ik alles even naast me neer moeten kunnen leggen. Alles laten rusten, want ik geef mezelf alleen nog maar meer stress. En dat is ook weer iets typisch aan ik.

Deze blog schrijven is voor mij eventjes alles op een rijtje zetten. Eens alles uit mijn hoofd zetten en neerschrijven. Dat bloggen werkt voor echt verlossend. Verlichtend.

Leef je eigen leven.

Ik zei jullie al dat ik een gevoelig mens ben. 1 van de dingen waar ik echt een absoluut grote hekel aan heb. Ongevraagd je oordeel of mening geven over iemand die je amper kent, of zelfs over iemand die je wel kent. En dan heb ik het over dingen zoals:

  • kijk wat die nu aan heeft staat hem/haar toch helemaal niet goed.
  • Wat steekt die de hele dag in hem/haar mond, beter een beetje gezonder gaan leven.
  • Waarom ga je nooit uit, je bent nog zo jong!
  • Waarom ga je nooit uit, wat een saai leven heb jij toch.
  • Zo moet je het niet doen, het moét zo!
  • Hoe jij het doet is niet goed, zo moét je het doen.
  • Kijk hoe ze omgaat met haar kinderen, dat zou nooit moeder/vader moeten zijn.
  • Ja je ziet, dat ligt weer aan de opvoeding.

En zo kan ik even door gaan. Ik word gewoon gefrustreerd als ik erover schrijf. We moeten toch niet allemaal een kopie zijn van elkaar. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen. Kies alleen voor jezelf. Kijk alleen naar jezelf. Ieder mens is anders. Ieder mens houd/geniet van andere dingen. Ieder mens heeft zijn eigen gewoontes. Ieder mens heeft zijn eigen manier. Je weet niet waarom iemand datgene doet of misschien niet graag doet. Je weet niets over de mensen hun leven, of persoon. Je ziet alleen alles uit jou perspectief. Ieder mens is maar mens.

Als iemand nu kleren draagt of schoenen of een kapsel die jij zelf echt niet leuk vind. Je kan dat niet leuk vinden, maar geef dan geen meningen zoals: dat mens kan zich dus niet aankleden. Zeg dan eerder: dat is iets wat ik persoonlijk niet zou dragen. Je mag je mening hebben, we hebben dat allemaal, maar kijk naar het groter plaatje. Als die persoon dat draagt is dat omdat men er zich goed in voelt en dat gewoon wilt dragen. Waarom moeten wij er dan ongevraagd een mening over hebben? Daarom draait het toch in het leven? Je leven leven zoals jij dat zelf wilt? Volop en zonder rem, alles doen/dragen wat jíj graag doet/ziet.

Neem nu iemand die de hele dag brol eet, ja het is ongezond. Die persoon zal dat ook wel weten. Maar ieder is baas over zijn eigen lichaam, het is onze eigen keuze wat we ermee gaan doen. Iemand die vol tattoo’s staat, zelfs al vind jij dat niet tof, maakt toch niet uit. Het is jou lichaam niet! Of een manier van werken? Al doende leert men. Ieder heeft zijn eigen manier van bv huishouden, organiseren, … Zelfs al doen ze in jou ogen iets verkeerd, omdat jij dat anders doet, laat hen toch doen? Als ze ‘fouten’ maken leren ze er zelf wel uit, en misschien werkt die andere manier voor hen gewoon beter? En zo kan ik nog even doorgaan.

Probeer gewoon te begrijpen dat wat jij zo doet er 10 anderen nog elk anders gaan doen. Of wat jij leuk vind, die 10 anderen dan helemaal niet leuk vinden. Ieder is eigen. We zijn allemaal hetzelfde maar toch anders.

Want daar draait het leven toch om? De vrijheid hebben om jezelf te kunnen zijn. Op alle gebied.

En zo was dit mijn mening over alle ongevraagde meningen. Bedankt om het lezen.

Ik begrijp ook niet waar een ander zich zo druk om maakt Het is mijn leven, zoals ik het wil leven Ik maak nooit ruzie, laat mij nu toch met rust Ik leef m’n leven, zoals ik dat wil Ik bemoei me toch ook niet met een ander

Liefs Aferdita x

The right shoes

Schoenen, ik kan ze niet weerstaan. Als ik ga shoppen kan ik gemakkelijker nee zeggen tegen een mooi jurkje of shirtje dan tegen schoenen. Ik probeer dus ook schoenen winkels te vermijden, al lukt dat niet echt. Ik ben vrij groot, dus heb ik eigenlijk helemaal geen hakken nodig. Maar ik houd er echt zo van! Zelfs al steek ik met mijn kop boven de massa als ik ze draag. Vroeger had ik heel veel pumps maar ik heb die weg gegeven omdat ik ze amper nog droeg sinds mijn relatie. Mijn vriend is een ietsiemiene beetje groter dan ik ben dus als ik hoge hakken draag kom ik pal boven hem uit. Wat hij helemaal niet graag heeft, en dat begrijp ik ook. Vind het dan ook wel zelf wat onwennig lopen naast elkaar.

Maar hey, ik ben groot maar mag toch ook eens hakken aan? Met een hak ben je meteen mooi gekleed, zelfs op een gewone jeans staat het mooi! Het stapt wel niet altijd even gemakkelijk maar voor mooie schoenen verdraag ik die helse pijn graag. (Al ben ik dan een blij kind om ze ’s avonds van mijn voeten te doen.) Ik houd natuurlijk ook van sneakers maar plooi in de winkel toch gemakkelijker naar de hakken toe. Ik ben zo een persoon die vertrekt naar de winkel met het gedacht: ‘Nu ga ik eens gemakkelijke sneakers kopen!’ Maar kom dan uiteindelijk thuis met weer ongemakkelijke hoge hakken! Ik heb over laatst weer enkele nieuwe hoge hakken gekocht. Want eerlijk, schoenen met kleine hakjes vind ik persoonlijk niet zo mooi. Ik heb vrij grote voeten ook, dus die staan mij echt niet mooi. Uit de buurt van ballerina’s moet ik ook blijven, want dan heb ik echt zo een hele grote clowns voeten! No kidding. Wat ook een nadeel is aan grote voeten, ik heb maatje 41.Dan gebeurt het heel vaak dat als je dan een schoen ziet waar je helemaal voor verloren bent, ze niet te verkrijgen zijn in je maat. Dan probeer ik alsnog mijn voet te wringen in dat maatje kleiner, maar moet tevergeefs toegeven en teleurgesteld vertrekken. Story of my life. Ik moet dan nog niet beginnen over broeken kopen! Maar dat hou ik voor een andere blog. Over mijn kleerkast dan, maar die is niet zo boeiend. Want op gebied van kleren durf ik heel weinig uit mijn comfort zone stappen! Bij schoenen durf ik dat gemakkelijker.

afterlightimage-19

Deze waren tot voor kort echt mijn favoriete zomer hakken. Had ze vorig jaar gekocht in de Sacha. In De sacha vind ik meestal wel schoenen naar mijn smaak. Altijd wat meer alternatieve keuze. Love it! Volgende op mijn wish-list van Sacha : 

sacha-damesschoenen-leer-oker-4.4623_1

De volgende zijn al heel versleten want heb ze veel aangehad, ze zijn mooi en net wat gemakkelijker lopend dan hoge hakken. Heb deze ook in roze variant.afterlightimage-17

De volgende 2 paar schoenen zijn spiksplinternieuw, en mijn pronkstukken. De zwarte heb ik vorige week gekocht en de andere liggen al enkele maanden te glinsteren in mijn kast. Maar kijk die prachtige voetzolen! Ik durf/wil er gewoon niet mee te wandelen! 

afterlightimage-21

afterlightimage-20

En als laatste mijn nieuwe dagelijkse schoenen, plat voort gemak, en lekker open voor die hete zomerdagen te trotseren. 

afterlightimage-18

Dit waren mijn zomerschoentjes, en door deze blog te schrijven, begint het alweer te kriebelen om nieuwe te kopen. 

Bedankt voor het lezen! 
Ben jij ook schoenen verslaafd? Welke zijn jou favoriete? 

Liefs Aferdita

fashion-poster-gift-women-for-her-i-need-more-shoes-shoes-quote-gold-quote-fashionista-gift-idea-prints

June, zelf issues #persoonlijk

Als je een onaangenaam gevoel hebt, pak het dan niet vast om het van alle kanten te bekijken. Laat het met rust, zodat het kan stromen.

De golf van emotie zal uit zichzelf terugwijken als je hem maar niet voedt door erbij stil te blijven staan. 

– Haemin Sunim

Juni was voor mij vooral een maand waar ik bij veel dingen stil stond, dingen uit mijn leven. Want zoals ik al zei verdrink ik mezelf vaak in gedachten. Ik pieker echt veel te veel, en juni bracht me weer mijn diepte punt. Enkele maanden geleden had ik een soort van break down. Ik vond het nut niet van mijn leven, had niet echt een doel waar ik op af ging. Kon nergens nog mijn frustraties kwijt. Geen dingen waar ik goed in ben. Altijd over me heen laten lopen, enzo verder. Je kan het gerust heel wat zelf beklag noemen. Ik voelde alles zo intens.

Toen ben ik gestart met het idee om terug te gaan bloggen. Ben normaal niet iemand van veel woorden, maar bij schrijven lukt dit heel wat beter. Herkenbaar voor velen toch. Ik wou toen ook terug fotograferen maar had toen geen camera meer. (Wie me een beetje volgt weet dat ik er sinds gisteren terug 1 heb.) Dus ik probeerde te schrijven maar het lukte niet zo. Alles wat ik schreef en bleef denken was vooral in negatieve zin. Ik nam er even vrede mee en liet alles gewoon zijn vrije gang. Ik beet op mijn tanden en waande me tevreden.

Nu bracht deze maand weer een break down. Ik weet het… Ik ben er niet trots op. Veel word gezegd dat je je geluk zelf maakt of je tevredenheid zelf kiest. Nou voor mij kan dat soms heel moeilijk zijn, en vooral op zelfliefde. Ik wil dan niet dat negatieve meisje zijn maar ze komt en neemt me helemaal over. Deze keer ging het weer over het nut van mijn leven, dat doelloos rond dwalen, en vooral over mijn werk. Toen ik naar school ging kampte ik heel wat met mijn groot zelfvertrouwen probleem. Nog meer dan nu. Voelde me nergens goed voor, hoorde nergens bij. Dus toen ik 18 werd, zat toen in het 5de middelbaar, heb ik er de brui aan gegeven. Zonder getuigschrift, zonder diploma. Ik weet het, heel dom van me. Ben toen gestart met werken waar ik mijn vakantiejob deed, in een industriële wasserij. Ik zit daar nu nog steeds. 7 jaar later. En nu begint mijn spijt, mijn spijt en besef omdat ik weet dat ik meer kan, maar vast zit. Ik ben sinds een jaar gepromoveerd tot avond verantwoordelijke. Ik verdien al iets meer en ben best wel trots dat ik daar al sta, want ik ben 1 van de jongste mensen die er werkt. Maar mijn interesse valt stilletjes weg… Ook vind ik het moeilijk omdat je als verantwoordelijke vooral sociale vaardigheden moet hebben. Ik dacht dat dit beter ging lukken na een tijdje maar het loopt nog altijd niet van een leien dakje. Want eigenlijk werk ik liever zelfstandig. Alleen. Ik ben graag eens alleen. En dat is nu het tegenovergestelde van wat ik moet doen.

afterlightimage-15

Juni bracht me ook ergens een beetje verlichting. Ik oefen er elke op. Ik schrijf deze blog ook als soort afsluiting van deze negatieve gedachten. Ik ben nu op zoek naar oplossingen, om het ‘probleem’ aan te pakken. En verder moet ik tevreden zijn met wat ik nu heb. Ik heb een vaste job. Een vast inkomen. Kan alles betalen met af en toe nog eens cadeautjes voor mijn liefde of mezelf. Dus wat klaag ik nou?! Ik kocht afgelopen maand het boek ‘dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt’ van zenmonnik Haemin Sunim, ben het boek heel langzaam aan het uit lezen omdat ik alles wil begrijpen. En vooral wil oefenen op het accepteren van wat is en mijn negatieve gevoelens niet te blijven voeden. Een hele opdracht. Ik hoop dat het me lukt. Ik voel mij toch al iets beter dan enkele weken geleden. Als het boek uit is vertel ik er wel meer over. Ik geef je bij deze blog al enkele quotes uit het boek om bij na te denken.

afterlightimage-16

afterlightimage-14

 

 

Dankjewel voor het lezen van mijn blogs, Liefs, Aferdita. 

Welkom Canon EOS 2000D !

Vandaag heb ik me zelf eens verwend! Eindelijk! Ik heb weer een fototoestel! Was al enkele weken aan het zoeken en nadenken over welk merk etc. Want,eerlijk, technisch ken ik er niet veel van. Heb me laten helpen door het lezen van reviews online en een vriendin. Was ook aan het wachten tot de solden natuurlijk. Heb deze gehaald in Vanden Borre, in solden weliswaar met de 2 lenzen: EF-S 18-55 IS II & EF 75-300 III + TAS & SD !!

Fantastisch toch! Ik kan nu eindelijk terug zelf mijn foto’s maken en genieten van de fotografie. Ik kon niet snel genoeg thuis zijn om hem te gaan uit testen. De eerste test foto’s zijn nu vooral van mijn huis en mijn kat. Die denk ik al genoeg heeft van mij met die camera in de hand. Ik hou er echt van! En nieuwe dingetjes zijn altijd zo leuk!

Ik heb vroeger ook een camera gehad, een Sony, maar had geen goede lens zitten. Te weinig zoom, en te weinig geld om te investeren in deftige lenzen. Dus die is de deur uit gegaan en na 5 jaar heb ik er eindelijk terug 1! Ik heb altijd een passie gehad met foto’s maken. Ik geniet er echt van. Vroeger was het mijn droom om er mijn beroep van te maken. Maar de lessen en de toestellen waren toen te duur, mijn moeder stond er alleen voor tijdens mijn opvoeding. Lessen heb ik nog altijd niet gevolgd en zit er ook niet meteen aan te komen. Het is nu vooral mijn hobby, ik zie wel wat de toekomst brengt. Nu zal ik vooral terug genieten om de kleine dingen te fotograferen en foto’s bewerken. Want dat vind ik ook super leuk, heb wel 100en apps staan op mijn Iphone. Mijn favoriete apps momenteel zijn ‘Afterlight 2’ en ‘Ps Express’. Dat veranderd van tijd tot tijd eens. Al zijn het meestal dezelfde soort effectjes die ik kies. Ik heb de komende week verlof, dus heb ik uitgebreid de tijd voor uit te testen en meer weer uit te leven bij het maken van foto’s. Vandaag was voor mij echt al een topdag! Ik voel me echt een gelukkig kind!

Bedankt voor het lezen van mijn blog! Ik sluit af met enkele van mijn eerste test foto’s van vandaag!

Liefs, Aferdita